Jaarrekening, meer dan cijfers alleen!

AAN HET WOORD: HANS VAN SCHIE

Vraag: “Ik snap dat de jaarrekening van mijn onderneming niet alleen interessant is voor mijzelf, maar ook voor bijvoorbeeld de bank als zij een financiering willen verstrekken of leveranciers als zij zaken met mij willen doen. Maar hoe kijken die gebruikers naar mijn jaarrekening? Wanneer vinden zij dat mijn onderneming 'gezond' is?”

Hans van Schie is werkzaam als MKB-accountant bij Moore MKW accountants en adviseurs met werkgebied de Duin-en Bollenstreek

De eenvoudigste manier om een jaarrekening te beoordelen: bij winst gaat het goed, bij verlies gaat het slecht. En natuurlijk is winstgevendheid een heel relevant criterium. Toch zal een gebruiker als een bank of een leverancier ook naar andere zaken kijken. Ten eerste: hoe zit het met de liquiditeit? En dan bedoel ik niet sec het bedrag wat op de bank staat, maar het saldo van alle 'kortlopende bezittingen' afgezet tegen de 'kortlopende schulden'. Dus: de geldmiddelen + de debiteuren (+ de voorraad), en daartegenover de schulden die op korte termijn (binnen één jaar) moeten worden betaald. Als je deze twee getallen op elkaar deelt, zou de uitkomst minimaal 1 moeten bedragen. Immers: dan ben je per saldo in staat om alle kortlopende schulden te betalen.

Ten tweede: de solvabiliteit, de verhouding tussen het eigen vermogen en het totale vermogen. Een hogere ratio geeft aan dat een onderneming meer eigen vermogen heeft ten opzichte van zijn vreemd vermogen, wat duidt op een sterkere financiële positie en meer stabiliteit. En wat is dan een gezonde solvabiliteit? Dit is natuurlijk afhankelijk van onder andere de branche, maar een solvabiliteit van (minimaal) 20% wordt over het algemeen als 'gezond' gezien.

En ten derde: de rentabiliteit, hoeveel winst wordt gemaakt met het geld dat wordt geïnvesteerd? Ook hier geldt dat een algemene norm lastiger te stellen is, maar in beginsel ligt een goede rentabiliteit tussen de 5% en 10%.

Dat zijn dus in het kort enkele ratio’s die relevant zijn. Maar minstens net zo belangrijk: hoe ontwikkelen al deze criteria zich in de loop der tijd. Is er een trend waarneembaar? Blijven ratio’s op peil, of worden ze zelfs steeds ietsje beter? En als er eens een keer een 'dip' is, is dat dan eenmalig of is daarmee een trend ingezet? En ook niet onbelangrijk: hoe doen concurrenten het?

Resumerend: een op zichzelf staande ratio zegt niet zo veel. Ratio’s moeten in samenhang met elkaar, in de tijd en in vergelijking met branchegenoten worden beoordeeld. Alleen dan kunnen beter gefundeerde conclusies worden getrokken over de financiële gezondheid van een onderneming.