'Als onze medewerkers floreren, doet het bedrijf dat ook'

Medewerkers voor Landgoed & Golfbaan Tespelduyn belangrijkste investering

Bij de ingang van het restaurant op Landgoed & Golfbaan Tespelduyn in Noordwijkerhout staat een prachtig kunstwerk. Het stelt 1 knielende en 12 staande figuurtjes voor die vanuit teamwork een enorme golfbal in beweging brengen. Niet alleen een mooi cadeau van alle medewerkers voor het 12,5-jarig bestaan dat in 2023 plaatsvond, maar bovendien heel symbolisch voor hoe het management van Tespelduyn met zijn mensen omgaat. Maar daarover verderop in dit artikel meer.

Tespelduyn heeft namelijk flink wat investeringen gedaan en nog op stapel staan. Zo zijn er, naast de verbouwing van het restaurant, onlangs aanpassingen op de golfbaan gedaan. Daarbij zijn 4 van de 9 holes op meerdere plekken verbeterd. Bovendien is er met een volledig elektrische greenmaaier plus een hybride fairwaymaaier geïnvesteerd in verdere verduurzaming.

Op de planning staan nog een flinke uitbreiding van de buggystalling met onder andere meer lockers en het digitaliseren van de drivingrange, waarmee golfers op basis van 8 elementen hun afgeslagen bal kunnen analyseren op een scherm en bepalen hoe zij hun slag kunnen verbeteren.

Samenspraak

Het zijn veranderingen die niet uitsluitend van hogerhand zijn besloten en doorgevoerd, maar ook in samenspraak met de medewerkers. Want die groep mensen, dat is wat directeur Peter Duivenvoorde en manager horeca & golf Joyce Nederstigt betreft, de allerbelangrijkste investering voor Tespelduyn.

Joyce loopt al heel wat jaren mee op het landgoed. Afgestudeerd aan de middelbare hotelschool begon zij als bedieningsmedewerkster in het restaurant. Toen Joyce tijdens haar eerste zwangerschap ook andere taken uitvoerde, kreeg zij meer mee van wat er binnen het bedrijf gebeurde. Die ervaring en het feit dat zij inmiddels een sterke band met het bedrijf én de familie Duivenvoorde had opgebouwd, resulteerden in de functie van restaurantmanager. Maar wel met een belangrijke missie: de eigen mensen op één zetten en daar beleid van maken. Een missie waar het bedrijf nu de vruchten van plukt.

Meer dan alleen werkervaring

“Onze medewerkers zijn ons grootste kapitaal. Zonder hen zijn we niets”, aldus Joyce. “Het is daarom belangrijk dat zij zichzelf kunnen zijn. Dat het welzijn van het individu voorop staat. Dus als wij merken dat iemand met iets rondloopt wat hem of haar in het functioneren beperkt, dan maken we dat bespreekbaar. Ook als het niet werkgerelateerd is, want dat mag er ook zijn. Wij willen ze in hun persoonlijke groei meer meegeven dan alleen werkervaring. Levenslessen horen daarbij.”

Nul vacatures

“Wij zetten onze medewerkers inderdaad op één”, beaamt Peter, die het levenswerk van zijn ouders in 2012 overnam. “Door te erkennen en herkennen, een luisterend oor te bieden, betrokkenheid te Tonen, een familiegevoel te creëren en leuke dingen met elkaar te doen. En ook tijd te maken als er, zoals Joyce al zei, eens iets is. Want niks is hier gek. Zelf zijn we ook heel open en direct, dus zoeken we samen naar een oplossing. Wij willen onze medewerkers verder brengen en beter maken. Kijken hoe we de individuele kwaliteiten het beste kunnen inzetten. Voor nu en in de toekomst. Blijkbaar werkt dat, want wij hebben nul vacatures. Waar andere horecabedrijven moeite hebben met het invullen van hun vacatures, wordt de werving door onze mensen gedaan. Doordat ze zelf uitdragen hoe fijn ze het bij ons hebben.” “En dat ze het fijn hebben in hun werk bij Tespelduyn, de collegialiteit en sfeer onderling, stralen ze vervolgens ook uit naar onze gasten”, vervolgt Joyce. “Want het is heel simpel: als onze medewerkers floreren, doet het bedrijf dat ook. Wij kunnen onze groeiambities alleen waarmaken als onze medewerkers daarin meegaan door te blijven leren en elkaar beter te willen maken.”

Jonkie in de keuken

Chef-kok Geert Pennings en hoofd-greenkeeper Ro Wempe onderschrijven die woorden graag. “Je krijgt echt alle mogelijkheden op Tespelduyn”, vertelt Geert. “Zelf ben ik daar een mooi voorbeeld van. Op mijn 15e heb ik als jonkie in de keuken van Tespelduyn stage gelopen, waar mijn liefde voor het koksvak verder werd aangewakkerd. Ik heb de koksopleidingen afgerond, de Sterklas in Amsterdam gedaan en daarbij in prachtige bedrijven als Huis ter Duin, Copper en Villa de Duinen mogen werken. Op mijn 21e kon ik souschef worden op Tespelduyn. Al heel snel daarna werd ik chef-kok en kreeg ik vanuit 100% vertrouwen de leiding over het keukenteam. Ik ben trots op waar wij nu met elkaar staan en zéker ook op de weg die ik persoonlijk heb afgelegd.”

Groei is voor hoofd-greenkeeper Ro zeer belangrijk: “Voor het gras natuurlijk, want zonder groei geen gras. Maar ook heel belangrijk is de groei die je in het bedrijf doormaakt. En dat is op Tespelduyn een nu al bijna 15 jaar durend proces. Met veranderingen in de golfbaan om deze steeds mooier te maken en opleidingen om de kwaliteit van de greenkeepers op een hoger niveau brengen. Ik heb een heel mooi beroep bij een heel mooi bedrijf. Daarmee prijs ik mijzelf zeer gelukkig.”

Finetunen

Ook uit de dagelijkse, bedrijfsmatige praktijk blijkt dat Peter en Joyce echt de daad bij het woord voegen. Zo zijn bij de aanpassingen op de golfbaan de eigen greenkeepers betrokken, vertelt Peter:“Onze greenkeepers golfen zelf ook, komen op andere banen en spreken collega’s uit het vak. Dan heb je dus vakmensen met ervaring in huis. We zijn daarom met hen de baan in gegaan en hebben ze betrokken bij het finetunen van de aanpassingen. Gevraagd hoe zij het zagen. Doordat ze mogen meebepalen, wordt het nog meer hún baan.”

“Iets soortgelijks hebben we binnen de horeca ook gedaan”, vult Joyce aan. “In verband met de groei van ons bedrijf was uitbreiding van het restaurant nodig. En ook daarbij hebben we de medewerkers, zowel oproepkrachten als fulltimers, in het traject meegenomen en vanuit de praktijk laten meedenken. Wat hebben we nodig, hoe moet de routing, waar moet de bar, wat werkt het prettigst? Een mooie ervaring. En de medewerkers waren echt oprecht blij met het resultaat, want het was hun eigen plan.”

“Onze mensen zijn trots en blij om hier te werken. Maar wij zijn zelf ook trots op hen. Kijk alleen al naar zo’n kunstwerk dat je als werkgever dan krijgt. Trots als een pauw ben ik daarop. Want je krijgt terug, wat je geeft”, besluit Peter.